นักอนุรักษ์ตั้งคำถาม ‘อันดามันมรดกโลก’ กับ ‘แลนด์บริดจ์’ สิ่งไหนคุ้มค่าและทำให้ประเทศรวยมากกว่า เราเลือกทั้งคู่หรืออยู่ร่วมกันได้ไหม ? แนะต้องประเมินและยอมรับข้อเท็จจริง 

ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักวิชาการด้านทะเลและสิ่งแวดล้อม อาจารย์ประจำภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตั้งคำถามระหว่าง ‘อันดามันมรดกโลก’ กับ ‘แลนด์บริดจ์’ อะไรทำให้ไทยรวยมากกว่ากัน ชี้เอกสาร EHIA ไม่พูดถึงพื้นที่มรดกโลกทั้งที่ไทยเสนอเข้ายูเนสโกตั้งแต่ 3 ปีก่อน แนะประเมิน “ความรวยแบบก้าวกระโดด” ผ่านเหตุผลและการยอมรับความจริง

เนื้อหาทั้งหมดระบุผ่านเฟซบุ๊กดังนี้

ไม่ใช่ขัดขวางการพัฒนา ไม่ใช่การอนุรักษ์ที่ไม่คำนึงถึงเศรษฐกิจ แต่เป็นการตั้งคำถามง่าย ๆ ว่าอันดามันมรดกโลกกับแลนด์บริดจ์ อะไรทำให้ไทยรวยมากกว่ากัน ?

ก่อนอื่นขอแนะนำให้เพื่อนธรณ์รู้จักกับอันดามันมรดกโลก

“พื้นที่แหล่งอนุรักษ์ทะเลอันดามัน” ได้รับการบรรจุในบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) ของศูนย์มรดกโลก ยูเนสโก ตั้งแต่ปี 2565

ครอบคลุมอุทยานแห่งชาติ 6 แห่งทางฝั่งอันดามัน รวมพื้นที่กว่า 7 แสนไร่
พื้นที่ที่ได้รับการเสนอชื่อประกอบด้วยอุทยานแห่งชาติ 6 แห่ง

1. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง
2. อุทยานแห่งชาติแหลมสน (จ.ระนอง-พังงา)
3. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน (จ.พังงา)
4. อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง (จ.พังงา)
5. อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์-หมู่เกาะสิมิลัน-แหลมสน (รวมถึงพื้นที่ใกล้เคียง)
6. อุทยานแห่งชาติสิรินาถ (จ.ภูเก็ต)

ความสำคัญของแหล่งอนุรักษ์อันดามัน

* คุณค่าระดับโลก: ได้รับการยอมรับว่ามีความงดงามทางธรรมชาติ คุณค่าทางนิเวศวิทยา และเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่หายาก

* ช่วยเพิ่มมูลค่าการท่องเที่ยวในเขตอันดามันเหนืออย่างก้าวกระโดด สอดคล้องกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น แผนขยายสนามบินหลักแห่งใหม่ในอันดามัน (พังงา/ภูเก็ต)

* เป้าหมายการอนุรักษ์: เพื่อยกระดับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติทางทะเลและชายฝั่งอย่างยั่งยืน ส่งเสริมภาพลักษณ์ของไทยในเวทีโลก

ปัจจุบันพื้นที่แหล่งอนุรักษ์ทะเลอันดามันยังอยู่ในขั้นตอนการจัดทำเอกสารฉบับสมบูรณ์ เพื่อนำเสนอเข้าสู่การพิจารณาของยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติอย่างเป็นทางการต่อไป

คราวนี้ขอให้เพื่อนธรณ์ลองคิด การท่องเที่ยวในอันดามันเหนือ (ภูเก็ต/พังงา) คือฮับของการท่องเที่ยวไทยมาตลอด ขณะที่ระนองมีศักยภาพสูงในการขยายตัว เขตมรดกโลกคือตราประทับสุดยอดด้านการท่องเที่ยว เป็นที่รับรู้ของนักท่องเที่ยวทั่วโลกมาหลายสิบปี

ใคร ๆ ก็อยากไปเที่ยวมรดกโลก

โดยเฉพาะมรดกโลกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความงดงาม เข้าถึงได้ง่าย มีโครงสร้างพื้นฐานรองรับ เฉกเช่นอันดามันเหนือ

ยังไม่มีการประเมิน “ความรวยแบบก้าวกระโดด” หากอันดามันเป็นมรดกโลก แต่แน่นอนว่าเยอะ !

แล้วเราเลือกทั้งคู่ได้ไหม ?

เขตมรดกโลก Great Barrier Reef ของออสเตรเลียเป็นตัวอย่างที่ดี ที่นั่นมีทั้งมรดกโลก ท่าเรือ เมืองใหญ่ ฯลฯ อยู่ในพื้นที่เดียวกัน

แล้วทำไงให้อยู่ร่วมกันได้ ?

เริ่มจากเราต้องยอมรับว่าในพื้นที่แลนด์บริดจ์มีอันดามันมรดกโลก

เอกสารต่าง ๆ ของแลนด์บริดจ์ รวมถึง EHIA ไม่เอ่ยถึงอันดามันมรดกโลก แม้ประเทศไทยเป็นผู้เสนอไปที่ยูเนสโกเมื่อ 3 ปีก่อน (เป็นมติ ครม. หลายท่านในรัฐบาลนี้อยู่ในที่ประชุม ครม.ตอนนั้น)

เมื่อไม่เอ่ยถึงแล้วจะอยู่ร่วมได้อย่างไร ?

อันดามันมรดกโลกเป็นโครงการใหญ่ มีการศึกษาวิจัยข้อมูลด้านธรรมชาติมากมาย รวมถึงวิถีชีวิตของผู้คน ฯลฯ

แต่เราไม่นำมาใช้ เพราะไม่เอ่ยถึง แล้วจะเอามาใช้ได้ไง ?

หากไทยอยากได้ตังค์ เราควรจะเริ่มทำ 2 อย่าง

1⃣ ประเมินว่าอันดามันมรดกโลกกับแลนด์บริดจ์ อะไรคือสิ่งที่ทำให้เรารวยกว่า มีความเป็นไปได้ของความรวยมากกว่า และมีผลกระทบน้อยกว่า

2⃣ ประเมินว่า 2 อย่างไปด้วยกันได้ไหม ทำไมเราไม่อยากรวย 2 เด้ง ?

ทั้งหมดนี้คือความเห็นของนักอนุรักษ์ที่อยากให้ประเทศไทยรวยกว่านี้

รวยอย่างรอบคอบ รวยอย่างชาญฉลาด รวยจนร้องพอแล้ว พอแล้ว จนถึงชั่วลูกชั่วหลาน
ผู้นำประเทศที่สามารถสร้างความรวยให้ไทยได้เช่นนั้น ผู้คนจะจดจำว่ามีฝีมือ

อ่านข่าวต้นฉบับ: อ.ธรณ์แนะประเมินให้รอบคอบ มรดกโลก กับแลนด์บริดจ์ อยากรวย 2 เด้ง